Υπενθυμίζουμε ότι με το προσχέδιο της κυβέρνησης για την 2η φάση του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών που κατατέθηκε στην Επιτροπή το φθινόπωρο του 2006, η χώρα μας ήθελε να δώσει πολύ περισσότερα δικαιώματα στις επιχειρήσεις, καταργώντας ουσιαστικά κάθε προσπάθεια για πραγματική αποφυγή της κλιματικής αλλαγής. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέρριψε το σχέδιο της χώρας και ζήτησε να περιοριστούν τα δικαιώματα που θα δοθούν στις επιχειρήσεις. Το ΥΠΕΧΩΔΕ αν και αντέδρασε αρχικά, αποδέχτηκε τελικά την απόφαση της Επιτροπής. Τα δικαιώματα των υπόχρεων εγκαταστάσεων της Ελλάδας ορίστηκαν στα 69.1 εκατ τόνους CO2 ετησίως, ενώ η Ελληνική Πολιτεία στο προσχέδιο είχε προτείνει 75,5 εκ. τόνους.

Σύμφωνα, λοιπόν, με το τελικό ΕΣΚΔΕ-2 για τη περίοδο 2008–2012, η Ελληνική Πολιτεία κατανέμει  - πάντα δωρεάν - 345.606.165 τόνους διοξειδίου του άνθρακα (CO2) σε 152 υπόχρεες εγκαταστάσεις, δηλαδή σε βιομηχανίες που ρυπαίνουν πολύ κι ευθύνονται για το 54% περίπου των συνολικών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου της Ελλάδας. Επίσης, προβλέπεται ένα ποσοστό δικαιωμάτων της τάξης του 4,8 % (16.740.701 τόνων CO2) των συνολικών προς κατανομή δικαιωμάτων για νέες εγκαταστάσεις (Αποθήκη Νεοεισερχομένων). Το ΥΠΕΧΩΔΕ φυσικά εμμένει στην αναφορά του ότι η μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου την περίοδο 2008–2012 αντιστοιχεί σε ποσοστό 16,6%. Αυτό το ποσοστό, όμως, προκύπτει αν οι μειώσεις εκπομπών συγκριθούν με τις εκτιμώμενες εκπομπές που θα είχαν οι επιχειρήσεις το 2012, σύμφωνα με το σενάριο αναμενόμενης εξέλιξης. Ωστόσο, αν η σύγκριση της μείωσης των εκπομπών γίνει με το έτος αναφοράς που είναι το 2005, όπως γίνεται για όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ  (οι εκπομπές του έτους αυτού είναι οι μόνες για τις οποίες υπάρχουν επαληθευμένα στοιχεία), η μείωση για την χώρα μας αντιστοιχεί σε ποσοστό της τάξης μόλις του 2,95 %.

Όπως και να έχει, πάντως, το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν κατάφερε να πείσει την Επιτροπή ότι οι περαιτέρω μειώσεις των εκπομπών στις ελληνικές επιχειρήσεις δεν είναι δυνατόν να γίνουν και αναγκάστηκε τελικά να προχωρήσει στη μείωση των συνολικών δικαιωμάτων που διανεμήθηκαν στις επιχειρήσεις στο τελικό Σχέδιο Κατανομής, δείχνει ότι αυτή η μείωση μάλλον ήταν εφικτή εξ αρχής. Παρόλα αυτά έγινε μόνο μετά από απαίτηση της Επιτροπής και ακόμα χειρότερα η κατανομή έγινε τελευταία στιγμή. Είναι επιτέλους καιρός, η δέσμευση της χώρας μας για συμβολή της Ελλάδας στο αγώνα για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, να γίνεται πράξη μετά από πρωτοβουλίες της ίδιας της χώρας μας και όχι γιατί κάθε φορά μας το επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η χώρα μας θα πρέπει να πρωτοστατήσει και να υποστηρίξει τις βελτιώσεις στην εφαρμογή του συστήματος εμπορίας ρύπων και τις περαιτέρω μειώσεις των δικαιωμάτων που  προβλέπονται για την επόμενη περίοδο έως το 2020 σύμφωνα με το «ενεργειακό πακέτο», που ανακοίνωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον Ιανουάριο του 2008. Μέσα από αυτές τις αλλαγές,  η λειτουργία του θα γίνει πιο αποτελεσματική και θα μπορέσουν να επιτευχθούν οι δραστικές μειώσεις εκπομπών που είναι απαραίτητες για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.